kelimelerle anlatılmaz aslında yaşaman lazım...çok koştum çok yoruldum ama birileri gibi ne düştüm ne de öldüm..yaşamak zordu ama yine de her şeye rağmen güzel olan da oydu..
ardıma baktığımda hatırlanmaya değer pek bişi görmüyorum..ve de birilerinin beni hatırlamasını da istemiorum..
benden önce vardı bu dünya..ben yaşarken de var olmaya devam edio..ben öldüğümde de bi yerinden bişi eksilmez yaa..
neysee kısaca böle..umarım beğenirsiniz sayfamı :-)
Simdi biz neyiz biliyor musun? Yikintilar arasinda yakinlarini arayan Oksuz savas cocuklari gibiyiz. Umut ve korkunun Hicbir anlam tasimadigi bir dunyada bir sey buldugunda Neyi, ne yapacagini bilmeyen cocuklar gibi Ve elbet biz de bu askta buyuyecek Her seyi bir baska aska erteleyecegiz Kis basliyor sevgilim Hosnutsuzlugumun kisi basliyor Bir yaz daha gecti hicbir sey anlamadan Oysa yapacak ne cok sey vardi Ve ne kadar az zaman Kis basliyor sevgilim Iyi bak kendine Gozlerindeki usul sefkati Teslim etme kimseye, hicbir seye Upuzun bir kis basliyor sevgilim Ayriligimizin kisi basliyor Giriyoruz kara ve soguk bir mevsime.
